فلسفه انتخاب نام «فُطرُس»
در میان روایتهای شورانگیز عاشورا، نام «فُطرُس» یادآور پرواز دوباره، بازگشت به رحمت، و شفای از دوری است. فطرس، ملکی بود که به دلیل ترک مأموریت، از درگاه الهی دور شد و بالهایش شکست؛ اما وقتی در واقعه ولادت امام حسین علیهالسلام، خود را به گهواره آن حضرت رساند و بر آن توسل جست، خداوند بالهای از دسترفتهاش را بازگرداند و او را بخشید.
فطرس نهتنها آمرزیده شد، بلکه به مأموریتی خاص گمارده شد: رساندن سلام و صلوات زائران حسین علیهالسلام. از آن پس، این ملک، مظهر پیوند بین آسمان و کربلا، و نماینده زائران درگاه حسینی شد.
در انتخاب نام «موکب زیارت نیابتی فُطرُس»، سه مفهوم عمیق نهفته است:
1. بازگشت و امید: همانگونه که فطرس پس از دوری به رحمت بازگشت، این طرح نیز فرصتی است برای بازگشت دلها به سوی کربلا، هرچند از راه دور.
2. نیابت و واسطهگری: فطرس به نیابت از زائران سلام میرساند؛ و خادمان موکب فطرس نیز، به نیابت از مشتاقان، زیارت میکنند.3. اخلاص و خادمی: فطرس با توسل خالصانه، عزت یافت. خادمین این موکب نیز با نیت خالصانه، خادمی زائران جامانده را بر عهده میگیرند.
به همین دلیل، نام «فطرس» نهتنها برگرفته از یک داستان ملکوتی، بلکه انتخابی هوشمندانه و الهامبخش برای یک طرح مردمیِ متصل به فرهنگ عاشورایی است.
.